AJ5A7957_NGK_De_Pelgrim_ds_Ton_Vos_72dpi

Het mooiste beroep
van de wereld

Wat bezielt je om vandaag dominee te willen zijn? Een vraag die me nogal eens wordt gesteld en die ook wel bij mezelf opkomt. Want het is wel een apart beroep. In onze Edese Bible belt nog niet helemaal onbekend. Zoals elders domineeskinderen soms moeten uitleggen dat hun vader echt niet aan ‘domino day’ meedoet. Ik heb geen vak geleerd, maar ben opgeleid tot dienaar van het Woord. Tja.ipreach

En toch, ja, het mooiste beroep van de wereld.
Want in welk ander beroep kun je zo zonder enig voorbehoud je beide handen in het vuur steken voor wat je aan de man mag brengen? Een volmaakt product en een opdrachtgever die alles wil en kan doen wat Hij heeft toegezegd, 100% safe! De enige boodschap van redding voor deze wereld. Je zult er maar je werk van mogen maken. Dat is het voorrecht van een dominee.

Achtergrond
Ik voel me uitverkoren dat ik in een warm en tegelijk nuchter gelovend gezin mocht opgroeien. Vanaf mijn prilste herinneringen is het geloof mij vertrouwd.
Als basisschoolkind verslond ik de kinderbijbels van Anne Vries, de laatste tekening van Isings raakte mij diep. Jezus staat aan de deur van je hart en Hij klopt… Ik bleef er naar kijken.

In mijn tienerjaren gleed het allemaal tussen mijn vingers door en kon ik maar één eerlijke conclusie trekken: mooie nep, maar nep! Totdat God mij via mijn dominee aanraakte en ik in alle twijfel tegelijk wist: Yes! God is er! Vanaf dat moment kwam het verlangen om Hem beter te leren kennen en om te ontdekken dat het evangelie toch geen nep is, maar juist heel erg terzake. Als tiener heb ik mogen genieten van enthousiast jeugdwerk in onze kerk. We deden heel veel samen. Jeugdvereniging, gezelligheid èn evangelisatiewerk.

Als ik iets mijn eigen kinderen onze jeugd in de kerk toewens, dan is het wel dit: Samen actief voor God, dat schept echt een band.

De Jomkippoer oorlog van 1973 toen Israël van alle kanten werd aangevallen en bijna het onderspit delfde,maakte diepe indruk op mij als 14-jarige. Wereldpolitiek maakte de Bijbel opeens heel interessant. Toen ik met Griekse les de Bijbel in de oorspronkelijke taal leerde lezen, sloeg er weer een vonkje over. Misschien zou ik wel dominee willen worden, in ieder geval wilde ik theologie gaan studeren.

Bronnen van inspiratie
Van mijn leermeester, ds. G. vd Brink, kreeg ik de liefde mee voor het gereformeerde geloof en voor de evangelische input, allebei. Een inspiratriebron werden de preken van de engelse puriteinse prediker midden 20e eeuw, dr. Martyn Lloyd Jones, Met zijn “logic on fire” De levensveranderende werkelijkheid van de Heilige Geest.

narniaEen andere bron van inspiratie werd trouwens C.S.Lewis met in het bijzonder zijn Narniaverhalen. Hij bracht bij mij een perspectiefwisseling. Van de vraag: “Hoe komt het evangelie in mijn leven? ”naar: “Hoe kom ik in het evangelie, in Gods nieuwe wereld”, zoals de Bijbel in gewone taal het prikkelend vertaald. Dan gaat er inderdaad een nieuwe wereld voor je open.

Loopbaan
Na mijn studie in Apeldoorn werd ik pastoraal medewerker in Rotterdam-Overschie. Daarna mocht ik als predikant de gemeenten van Lisse en Heemstede, Kampen, Almere, Assen en nu Ede dienen. En na vier jaar alleen in de pastorie mocht ik Stella leren kennen en zijn we getrouwd en gezegend met zes prachtige kinderen. In 1990-1991 ook nog een jaar als geestelijke verzorger bij de landmacht gewerkt. Een puur wereldse en vreemde omgeving waar ik mij haast meer dominee voelde dan in de kerk.

legerpredikantOmdat je daar veel voor mensen kon betekenen als vertegenwoordiger van de Heer die de hele mens aanziet. En als ik daar expliciet over God kon spreken in persoonlijke gesprekken of bij de lessen GV dan was het zo verrassend echt. Dan onderging je samen de zeggingskracht van het Evangelie.
Misschien is dat wel mijn grootste drive als predikant, om mee te mogen maken hoe het evangelie, zoals Paulus het zegt, een kracht tot behoud is voor iedereen die gelooft.

De kerk
Door de jaren heen ben ik er wel achter gekomen dat de kerk van de Heer nogal ingewikkeld is. Ik geloof met hart en ziel dat God juist in en door zijn kerk zijn evangelie aan deze wereld wil laten zien en laten proeven. De kerk mag als eerste leven uit het evangelie van die vrede waar deze wereld hopeloos naar op zoek is. In de kerk wil God zijn grootste geheim als Drie-enige God, een eeuwige bron van liefde en gemeenschap, delen en in en tussen mensen werkelijkheid laten worden.

followtheleaderVoordat we een boodschap brengen, mogen we allereerst een boodschap zijn: hoe God de meest onwaarschijnlijke mensen bij elkaar brengt en aan elkaar verbindt en tot een eenheid smeedt. Tegelijk lees ik in de Bijbel en ervaar ik in de harde praktijk dat de boze die vrede de ergste doorn in zijn oog is en daarom met alle list en bedrog daarop zijn brandende pijlen richt. We verkeren in staat van oorlog!
En zelfs al hebben we de belofte in deze oorlog te zullen overwinnen, geen oorlog zonder ook nederlagen en de meest bittere teleurstellingen. Dat is de kerk. We shall overcome!

De uitdaging
uitdagingHoe zijn en blijven en groeien we als die kerk zoals God die voor ogen heeft?
Hoe zijn we het meest dienstbaar voor zijn nieuwe wereld midden in deze oude?
Hoe blijven we als leerlingen altijd maar weer ontvankelijk aan zijn voeten?

Daar hoop ik nog lang als dienaar van het Woord in betrokken te mogen zijn. Ik geloof in de unieke kracht van het verkondigde evangelie en ik vind het heerlijk dat te mogen doen.

Maar ook samen met elkaar. Want zoals ik begon, “ik heb geen vak geleerd”. Wat kan ik ervan genieten om in een team met ieder zijn of haar eigen kennis en vakkundigheid samen te werken, om daar het evangelie zo ter sprake te brengen dat ieder dat vanuit eigen expertise verder kan invullen. Om zo als volgelingen van onze Heer concreet het verschil te maken in deze oude wereld met een open venster op zijn wereld die komt.

Ton Vos, V.D.M.